Thursday, 9 April 2009

மனம் போன போக்கிலே... (15/04/2009)

மூன்று வாரம் விடுமுறையில் இந்தியா செல்லலாம் என்று முடிவெடுத்ததுமே விஜய் மல்லையாவின் ரசனையின் மீது மிகுந்த நம்பிக்கை வைத்து கிங் பிஷர் ஏர்லைன்ஸை தேர்ந்தெடுத்தேன். சிறிது ஏமாந்து தான் போனேன். லண்டன்-பெங்களூரு விமானத்தில் இருந்த பணிப்பெண்களை விட பெங்களூரு-மதுரை விமானத்தில் இருந்த பெண்கள் பரவாயில்லை. மல்லையாவிற்கு மெயில் அனுப்பி இருக்கிறேன், பார்த்து சரி செய்தால் சந்தோஷம்.

+++++++++++++++++++++++++++++++++

நான் பார்த்த வரையில் தேசிய நெடுஞ்சாலைகளின் தரத்தில் நல்ல முன்னேற்றம். பெரும்பாலும் நாலு தடங்கள், சில இடங்களில் ஆறு! ஆனால் இருக்கும் நாலு தடங்களில் இடதுபுறம் இருக்கும் இரண்டு போவதற்கு, வலதுபுறம் இருக்கும் இரண்டு வருவதற்கு என்று ஓட்டுனர்களுக்கு யாரவது சொன்னால் பரவாயில்லை. அனைத்து தடங்களிலும் வருகிறார்கள் அனைத்து தடங்களிலும் போகிறார்கள். இவர்கள் இப்படி ஓட்டும் வரை நாலு என்ன நாற்பது தடங்கள் அமைத்தாலும் உபயோகம் லேது.

+++++++++++++++++++++++++++++++++

மதுரை, கோவில்பட்டி, சிவகாசி உள்ளிட்ட ஊர்களில் ஒரு அற்புதக் காட்சியை கண்டேன். வயது வித்தியசம் இல்லாமல் பெரும்பாலான மக்களின் கையில் ஒரு டென்னிஸ் மட்டை! ஆகா தமிழகத்தில் விளையாட்டு ஆர்வம் அதிகமாகிவிட்டது. வரவேற்கத்தக்க மாற்றம் தான் என கொஞ்ச நேரம் சந்தோஷப்பட்டேன். பிறகு தான் தெரிந்தது அது டென்னிஸ் மட்டை கிடையாது என்பது. கொஞ்ச நேரம் கரன்டில் சார்ஜ் செய்து விட்டு அடித்தால் கொசு எல்லாம் 100% செத்து விழும் என்ற உத்திரவாதத்துடன் ISI CSI முத்திரை குத்தி வரும் கொசு அடிக்கும் கருவியாம்! (CSI -> Chinese Standards Institution)

+++++++++++++++++++++++++++++++++

இந்த பயணத்தின் போது சில பதிவர்களை நேரில் சந்திக்க வேண்டும் என்று எண்ணியிருந்தேன். திட்டமிட்டபடி கொங்கு நாடு செல்ல முடியாததால் பரிசல், செல்வேந்திரன், லதானந்த் அங்கிள், வெயிலான், வால்பையன் ஆகியோரை சந்திக்க முடியவில்லை. மதுரையில் இருந்த 10 நாட்களில் சீனா அய்யா, தருமி அய்யா ஆகியோரையாவது பார்த்துப் பேசி இருக்கலாம். விதி செய்த சதியால் இந்தியாவில் இருந்த மூன்று வாரமும் இணையத்தின் பக்கம் திரும்பக் கூட முடியாத அளவிற்கு அலைச்சல். அடுத்த முறை வரும் பொழுது கண்டிப்பாக...

+++++++++++++++++++++++++++++++++

பெங்களூருல் புதிய விமான நிலையம் ஊருக்கு வெளியே சிறியதாக அழகாக இருக்கிறது. விமான நிலையத்தில் இருந்து பொம்மனஹல்லி செல்ல டாக்ஸி பிடிக்கலாம் என்று கட்டணம் கேட்டதும் என் முடிவை மாற்றிக் கொண்டேன். அடுத்த விமானம் பிடித்து மதுரை வந்து, மதுரையில் இருந்து ட்ரெயின் ஏறி, பெங்களூர் கண்டோன்மென்டில் இறங்கி டாக்ஸி பிடித்து பொம்மனஹல்லி போய் சேர்ந்தேன். நேரம் அதிகம் ஆனாலும் செலவு கம்மி!

+++++++++++++++++++++++++++++++++

பணிப்பெண்கள் விசயத்தில் சொதப்பினாலும் தலைக்கு 45 கிலோ லக்கேஜ் எடுத்து செல்ல அனுமதி அளித்த காரணத்தால் கிங் பிஷருக்கு ஒரு ஓ! நல்ல "கனமான" புத்தகங்களாக அள்ளிக் கொண்டு வந்து விட்டேன்.
வாங்கியதில் சில - சுஜாதாவின் தேர்ந்தெடுத்த சிறுகதைகள் ( 2 தொகுதிகள்) ,விஞ்ஞானச் சிறுகதைகள், எஸ். ராமகிருஷ்ணனின் உபபாண்டவம், ப. சிங்காரத்தின் புயலிலே ஒரு தோணி, சாருவின் ஸீரோ டிகிரி, மருதனின் விடுதலைப் புலிகள், இந்தியப் பிரிவினை: உதிரத்தால் ஒரு கோடு, செல்லமுத்து குப்புசாமியின் பிரபாகரன்: ஒரு வாழ்க்கை, Prodigyயில் இருந்து ஏழு புத்தகங்கள். இது தவிர முன்னமே வாங்கி பாதி படித்தும் படிக்காமலும் வைத்திருந்த சில புத்தகங்களையும் தூக்கிக் கொண்டு வந்தாகி விட்டது (சிலப்பதிகாரம் ஓர் எளிய அறிமுகம், புறநானூறு ஓர் எளிய அறிமுகம், கதாவிலாசம், இந்திரா பார்த்தசாரதியின் சில புத்தகங்கள் இன்ன பிற).

கிங் பிஷர் கொடுத்த 45 கிலோவில் 37 கிலோ இதற்கே சரியாகிப் போனது. மீதம் 8 கிலோவில் அடைத்துக் கொண்டு வந்த அப்பளம், மோர் மிளகாய், மாவடு, மசாலாப் பொடியை வைத்து அடுத்த பயணம் வரை காலம் கழிக்க வேண்டும். யாராவது லண்டன் பக்கம் வந்தால் சொல்லுங்கள். கொஞ்சம் சமையல் பொருட்கள் தேவைப்படுகிறது. அப்படியே கொஞ்சம் புத்தகங்களும் :)

+++++++++++++++++++++++++++++++++

இது வரை இங்கு கொண்டு வந்த புத்தகங்களையும் திரைப்பட டி.வி.டிகளையும் பார்த்தாலே தலை சுத்துகிறது. மொத்தமாக இந்தியா திரும்ப வேண்டிய நிலை வந்தால் ஒரு சரக்குக் கப்பலே தேவைப்படும். சின்னதாக ஒரு சரக்குக் கப்பல் என்ன விலையாகும் என்று யாருக்காவது தெரியுமா?

+++++++++++++++++++++++++++++++++

சரக்கடிப்பவர்கள் கிங் பிஷர் பெயரைப் பார்த்து அதிகம் ஆசைப்பட்டு ஏறி ஏமாற வேண்டாம். முதல் ரவுண்டு வோட்காவில் கொஞ்சம் ஆரஞ்சு ஜூஸ் கலந்து கொடுத்தார்கள். இரண்டாவது ரவுண்டில் ஆரஞ்சு ஜூஸில் கொஞ்சம் வோட்கா. மூன்றாவது நாலாவது ரவுண்டு எல்லாம் வெறும் ஆரஞ்சு ஜூஸு மட்டும் தான். கொடுமை! :(

5 குட்டு:

said...

சூப்பர்.

கன கச்சிதம்!!!!

பாராட்டுகள்.

said...

//
பார்த்து சரி செய்தால் சந்தோஷம்.
//

டிங்கரிங், பெயிண்டிங் பண்ணனும்கிற மாதிரி சொல்றீங்க?

said...

//
சரக்கடிப்பவர்கள் கிங் பிஷர் பெயரைப் பார்த்து அதிகம் ஆசைப்பட்டு ஏறி ஏமாற வேண்டாம். முதல் ரவுண்டு வோட்காவில் கொஞ்சம் ஆரஞ்சு ஜூஸ் கலந்து கொடுத்தார்கள். இரண்டாவது ரவுண்டில் ஆரஞ்சு ஜூஸில் கொஞ்சம் வோட்கா. மூன்றாவது நாலாவது ரவுண்டு எல்லாம் வெறும் ஆரஞ்சு ஜூஸு மட்டும் தான். கொடுமை! :(
//

அடக் கொடுமையே!

ஒரு அளவுக்கு மேல் சரக்கு ஊத்தி கொடுக்காமல் இருந்தால், மீந்து போகும் சரக்கை விமான பணிப்பெண்கள் எடுத்துக் கொள்ளலாம் என்று விதி இருக்கிறதாமே?

அதுவும் ஒரு வகையில் நல்லது தான். விமானத்தில் செல்லும் போது அதிகம் சரக்கடிப்பது உயிருக்கு ஆபத்தானது.

said...

//சரக்கடிப்பவர்கள் கிங் பிஷர் பெயரைப் பார்த்து அதிகம் ஆசைப்பட்டு ஏறி ஏமாற வேண்டாம். முதல் ரவுண்டு வோட்காவில் கொஞ்சம் ஆரஞ்சு ஜூஸ் கலந்து கொடுத்தார்கள். இரண்டாவது ரவுண்டில் ஆரஞ்சு ஜூஸில் கொஞ்சம் வோட்கா. மூன்றாவது நாலாவது ரவுண்டு எல்லாம் வெறும் ஆரஞ்சு ஜூஸு மட்டும் தான். கொடுமை! :(//

தறுதல பசங்க. இதுக்கு தான் நான் எப்பவுமே ராவா கேட்டு வாங்கிடுவேன்.

said...

ரசிக்கத்தக்க எழுத்து நடை.
உங்கள் அனுபவங்கள் அனைத்துமே ரசிக்கும்படியாகவே இருந்தது.
வாழ்த்துக்கள்.
பெங்களுரு வந்தீங்கள?அடுத்த தடவ வரப்போ தெரியப்படுத்த்துங்க.